W centrum książki Marty Lisok znajduje się zapach – medium długo spychane na margines (nie tylko) historii sztuki. To opowieść o sztuce po epoce dominacji oka: o doświadczeniach, których nie da się łatwo zobaczyć, sfotografować ani zamknąć w obrazie. Zapach działa inaczej – przenika, przywołuje wspomnienia, drażni, miesza porządki. Staje się radykalnym narzędziem mówienia o współzależności, relacjach międzygatunkowych i kruchości wspólnego świata.

Podczas spotkania z Martą Lisok porozmawiamy o relacjach między sztuką współczesną, ekologią a niewizualnymi formami percepcji. Zastanowimy się, czym jest sztuka ekoolfaktoryczna oraz jak hiperczuły węch może zastąpić kontrolujące spojrzenie i pomóc nam projektować alternatywne scenariusze przyszłości.

Rozmowę poprowadzi Bogna Świątkowska.

Książka „Osmofuturyzm. O zapachu i bezużytecznym spojrzeniu” do nabycia w księgarni Galerii Labirynt w cenie 65 PLN.

„Osmofuturyzm. O zapachu i bezużytecznym spojrzeniu” wyrasta z wieloletniej praktyki kuratorskiej autorki, rozwijanej na styku sztuki współczesnej, antropologii zmysłów i ekologii. Lisok analizuje prace artystek i artystów, którzy traktują węch jako narzędzie myślenia o relacjach między ludźmi, architekturą, roślinami, zwierzętami i atmosferą (m.in. Anicka Yi, Sissel Tolaas, Pamela Rosenkranz, Mikołaj Spaczyński, Agnieszka Brzeżańska, CENTRALA, Karolina Grzywnowicz, Otobong Nkanga, Jason Dodge, Rafael Lozano-Hemmer, Clara Ursitti, Olafur Eliasson, Delcy Morelos). Książka ukazała się nakładem Wydawnictwa Bęc Zmiana (2026).

Zawartość merytoryczna publikacji powstała w ramach projektu badawczego zrealizowanego w Akademii Sztuk Pięknych w Katowicach ze środków subwencji MKiDN na lata 2024/2025.

dr Marta Lisok – kuratorka, krytyczka sztuki, badaczka, wykładowczyni w Akademii Sztuk Pięknych w Katowicach, gdzie kieruje Zakładem Teorii i Historii Sztuki. Absolwentka historii sztuki (UJ) i filozofii (UŚ). Kuratorka kilkudziesięciu wystaw (m.in. w CSW Zamek Ujazdowski, Muzeum KODE w Bergen, Bunkrze Sztuki w Krakowie, BWA Katowice) oraz konferencji naukowych poświęconych symbiocenowi i uważności zmysłowej. W swojej praktyce używa sztuki jako narzędzia do prognozowania przyszłych form odczuwania.