Informacje o wydarzeniu w Miejskiej Bibliotece Publicznej


Miejska Biblioteka Publiczna
im. H. Łopacińskiego w Lublinie
ul. Peowiaków 12, 20-007 Lublin
tel.: 81 466-62-50, 81 466-62-00
fax : 81 466-62-49
mail:
Ten adres pocztowy jest chroniony przed spamowaniem. Aby go zobaczyć, konieczne jest włączenie w przeglądarce obsługi JavaScript.
www.mbp.lublin.pl

 Miejska Biblioteka Publiczna w ramach
V ogólnopolskiej Nocy Bibliotek
zaprasza na wystawę „60 lat Smerfów”

wernisaż -
5 października 2019, godz. 17.00
Filia nr 35, ul. Bursztynowa 20

 powiększ

 

 

Smerfy były początkowo drugoplanowymi postaciami komiksu Pierr'a Culliforda "Peyo". Jednak szybko zdobyły taką popularność, że stały się gwiazdami nowej serii komiksów.

Od śmierci ich autora (1992 rok) losy Smerfów tworzą kolejni artyści. Z okazji 60. urodzin Smerfów, Miejska Biblioteka Publiczna w Lublinie prezentuje nadzwyczajną wystawę.

Zapraszamy wszystkich miłośników niebieskich skrzatów w każdym wieku, chcących lepiej poznać Smerfy.

W dniach od 2 do 21 października 2019 roku w Filii nr 35 przy ul. Bursztynowej 20 można oglądać plansze, które oprócz najważniejszych informacji zawierają również gry i zabawy. Dzięki Przedstawicielstwu Generalnemu Walonii-Brukseli w Polsce międzynarodowa wystawa w formie komiksu prezentowana jest w wielu miastach Polski, a pokazanie jej w Lublinie było możliwe dzięki Lubelskiemu Stowarzyszeniu Alliance Francaise.

Bajkowa rasa małych, niebieskich stworzeń - Papy Smerfa, Smerfetki, Śpiocha i Smerfiątek, wykreowanych przez Peyo powstała w 1958 roku.

Początkowo smerfy wcale nie były głównymi bohaterami komiksu belgijskiego rysownika Pierre’a Culliforda "Peyo". Niebieskie krasnale jednak szybko zdobyły taką popularność, że z postaci drugoplanowych stały się gwiazdami nowej serii komiksów. Przeżyły swojego twórcę i od 1992 r. ich dalsze losy tworzą kolejni artyści.

Stworzone magiczne istoty zwane Smerfami błyskawicznie podbiły serca czytelników i doczekały się własnej serii komiksów, która zdobyła popularność na całym świecie. Peyo jest nadzwyczajnym opowiadaczem bajek. Udaje mu się przekazać uniwersalne wartości za pomocą historyjek, którymi są w gruncie rzeczy są przygody Smerfów”. Peyo propagował wśród swoich czytelników cechy takie jak solidarność i tolerancja.

Z okazji obchodzonych niedawno okrągłych 60 - tych urodzin tych przesympatycznych gagatków oraz dzięki uprzejmości Alliance Francaise de Lublin mamy przyjemność zaprosić sympatyków Smerfów na wystawę poświęconą życiu i twórczości Culliforda oraz samym Smerfom. Ekspozycję autorstwa Hugues’a Dayez zrealizowano dzięki Generalnemu Przedstawicielstwu Walonii-Brukseli we współpracy z IMPS The Smurfs Brussels.

Animowana wersja Smerfów powstała w latach 1981–1989 w znanej amerykańskiej wytwórni filmów rysunkowych Hanna-Barbera. W sumie wyprodukowano 256 odcinków kreskówki, na które składa się 421 epizodów.

Smerfy były wyświetlane w 30 krajach. Niektóre motywy muzyczne pojawiające się w serialu mają swoje źródło w muzyce poważnej (m.in. VII symfonia Niedokończona Franza Schuberta, Koncert fortepianowy nr 1 Ferenca Liszta, a także Symfonia nr 40 w G-moll W. A. Mozarta i W grocie Króla Gór E. Griega).

Nim jednak powstał serial animowany, Smerfy zadebiutowały w filmie animowanym (współtworzonym przez samego Peyo) Smerfowy flet, który był adaptacją pierwszego komiksu z ich udziałem. W Polsce Smerfy znane są głównie dzięki telewizyjnemu serialowi, który gościł na antenie 1. Programu TVP od 15 listopada 1987 roku.

Smerfy są także głównymi bohaterami gier na telefony komórkowe z systemem iOS i Android.


Pod koniec kwietnia 2006 wyemitowano w telewizji belgijskiej 20-sekundową reklamówkę polityczną, przypominającą kolejny odcinek Smerfów. Kreskówkę tę przygotowano na zlecenie ONZ-owskiego Funduszu Pomocy Dzieciom UNICEF. W filmie pokazano nalot bombowców, które zrównały z ziemią Wioskę Smerfów. Samoloty dokonały zniszczenia w chwili, gdy Smerfy beztrosko bawiły się w swojej wiosce. W nalocie zginęła Smerfetka, a pozostałe przy życiu Smerfy w panice biegały w poszukiwaniu bezpiecznego schronu. Film skończył się płaczem Smerfusia, który siedzi obok leżącej Smerfetki i napisem: „Nie pozwól, by wojna wpłynęła na życie naszych dzieci”.Przez ukazanie brutalnej śmierci Smerfetki realizatorzy filmu chcieli zwrócić uwagę na los dzieci, które jako żołnierze z karabinami są wykorzystywane przez dorosłych w prowadzeniu wojen na całym świecie, głównie w Afryce.

 

 

Organizatorzy zastrzegają sobie prawo do odwołania lub zmiany poszczególnych punktów programu.