Informacje o wydarzeniu w Galerii Labirynt


Galeria Labirynt
ul. ks. J. Popiełuszki 5, 20-052 Lublin
Ten adres pocztowy jest chroniony przed spamowaniem. Aby go zobaczyć, konieczne jest włączenie w przeglądarce obsługi JavaScript. ; www.labirynt.com

 
   

Wystawa: Stan rzeczy. Kolekcja Muzeum Sztuki Nowoczesnej
w Warszawie w Galerii Labirynt w Lublinie

Otwarcie: 15 września 2018, godz. 18.00
Galeria Labirynt, ul. ks. J. Popiełuszki 5, Lublin
Wystawa czynna do 11 listopada 2018 (wt.-niedz., godz. 12.00-19.00)


Wernisaż tłumaczony na polski język migowy; tłumaczka: Magdalena Gach.

Otwierająca się 15 września w Galerii Labirynt wystawa zatytułowana „Stan rzeczy” przygląda się obecnej sytuacji poprzez „rzeczy” z kolekcji Muzeum Sztuki Nowoczesnej w Warszawie. Jaki jest więc ten dzisiejszy stan rzeczy?

Zainicjowana w 2009 roku kolekcja Muzeum Sztuki Nowoczesnej w Warszawie gromadzi prace artystów współczesnych, powstałe przede wszystkim po 1989 roku. Jej celem jest opisanie poprzez dzieła sztuki historii polskiej transformacji w szerokiej, globalnej perspektywie. Kolekcja ma dyskursywny charakter i jest traktowana jako głos w debacie i badaniach nad współczesnością. Wychodząc od spraw lokalnych, zbiera prace międzynarodowych artystów, często powstałe na zamówienie i odnoszące się do lokalnych kwestii. Jednocześnie ten „zbiór rzeczy” jest konstruowany w odniesieniu do przemian, jakie zaszły w statusie i materialności dzieła sztuki, relacji instytucji i publiczności, jak i samej funkcji muzeum (nie tylko magazynu na dzieła sztuki, ale i miejsca wspólnego uczenia się, dystrybucji informacji oraz interdyscyplinarnego eksperymentu).

Muzeum Sztuki Nowoczesnej w Warszawie nie ma stałej siedziby, jest w trakcie budowy i sytuację tę wykorzystuje do pokazywania swojej kolekcji w różnych miejscach. Goszczenie w Galerii Labirynt w Lublinie to doskonała okazja, by przetestować funkcjonowanie prac z kolekcji i budowanych wokół nich narracji i znaczeń w nowym kontekście. Znajdujące się na wystawie dzieła to w większości nowe zakupy, pokazywane publicznie po raz pierwszy.

Prace Wilhelma Sasnala, grupy Slavs&Tatars, Kadera Attii, Gulsun Karamustafy i Miriam Cahn odnoszą się do postkolonialnego i postsowieckiego świata, zawieszonego pomiędzy tradycją a wciąż tworzącą się i niezdefiniowaną nowoczesnością. Napięcia powstające na styku tradycji i niewyartykułowanej nowoczesności zostały świetnie uchwycone w malarskim tryptyku Jadwigi Sawickiej „Krzyczeli, Płakali, Zginęli”, gdzie tematem jest sam język debaty publicznej, który staje się coraz bardziej emocjonalny, nieracjonalny i histeryczny.

Prace Cathy Wilkes, Wolfganga Tillmansa, Lynette Yiadom-Boakye i Zofii Rydet, tworzą opowieść o najgłębszych lękach „o stan rzeczy”, coraz bardziej dominujących w życiu publicznym lękach o koniec świata jaki znamy, pojawiają się tu więc referencje do historycznych przedstawień wojny, nędzy i głodu. Sam tytuł wystawy jest nawiązaniem do pracy Wolfganga Tillmansa „The State We Are In” z 2015 roku, zwiastującej brexit i dryfowanie współczesnego świata ku niepewnej przyszłości.

Wystawa „Stan rzeczy” jest pierwszą gościnną prezentacją kolekcji warszawskiego Muzeum Sztuki Nowoczesnej w Polsce. Inauguruje następne odsłony w innych miejscach kraju w najbliższych trzech latach, do czasu otwarcia docelowej siedziby Muzeum na placu Defilad przed Pałacem Kultury i Nauki.

Artystki/artyści:
Kader Attia, Miriam Cahn, Olga Czernyszewa, Nathalie Djurberg, Ruth Ewan, Kiluanji Kia Henda, Ewa Juszkiewicz, Gülsün Karamustafa, Leszek Knaflewski, Sonia Leber i David Chesworth, Lukas Müller, Zofia Rydet, Wilhelm Sasnal, Şerban Savu, Jadwiga Sawicka, Slavs and Tatars, Roman Stańczak, Wolfgang Tillmans, Cathy Wilkes, Lynette Yiadom-Boakye


Wśród wydarzeń towarzyszących wystawie będą m.in. projekcje filmów Jill Godmilow i Waela Shawky’ego.

Wybór prac: Joanna Mytkowska, Sebastian Cichocki, Waldemar Tatarczuk


_______________________
Wystawa zorganizowana przez Galerię Labirynt i Muzeum Sztuki Nowoczesnej w Warszawie przy współpracy z Muzeum Warszawy

Biogramy wybranych artystów:

Wolfgang Tillmans
(urodzony w 1968 roku w Riemcheid koło Dusseldorfu, mieszka i pracuje w Berlinie i Londynie) – niemiecki fotograf. Od końca lat 80. zaangażowany w niemiecką scenę rave’ową, zaczął dokumentować subkultury, a jego zdjęcia ukazywały się w progresywnych magazynach. Studiował w Anglii, mieszkał także w Nowym Jorku, gdzie rozwinął swój charakterystyczny styl wystawiania prac – antyhierarchiczne ułożenie zdjęć: portretów, krajobrazów, martwych natur, niejednoznacznie problematyzujące otaczającą rzeczywistość. W 2017 roku miał monograficzną wystawę w Tate Modern.


Cathy Wilkes
(urodzona w 1966 w Belfaście, mieszka i pracuje w Glasgow) – irlandzka artystka znana przede wszystkim z instalacji składających się z pozornie niepasujących do siebie obiektów. Artystka reprezentowała w 2005 roku Szkocję na Biennale w Wenecji, w 2019 będzie reprezentować Wielką Brytanię. Była nominowana do najbardziej prestiżowej brytyjskiej nagrody Turnera, w zeszłym roku otrzymała nagrodę Marii Lassnig. W 2017 miała monograficzną wystawę w nowojorskiej galerii MoMA PS1.


Gulsun Karamustafa
(urodzona w 1946 roku w Ankarze, mieszka i pracuje w Stambule) – studiowała w stambulskiej Akademii Sztuk Pięknych, jest jedną z najbardziej uznanych artystek tureckich. Karamustafa zajmuje się tematyką tureckiej modernizacji i związanymi z tym zagadnieniami migracji, tożsamości, pamięci, a także gender i feminizmu. Aresztowana podczas przewrotu wojskowego w Turcji we wczesnych latach 70. artystka włącza w swoją twórczość wątki osobiste, wplatając je w narrację o zmieniającym się gwałtownie społeczeństwie tureckim.


Gill Godmilow
(urodzona w 1943 w Filadelfii, mieszka i pracuje w Nowym Jorku) – twórczyni niezależnych filmów. Studiowała literaturę rosyjską. Od lat 1967 tworzy filmy, przede wszystkim dokumentalne. W 1974 była nominowana do Oskara za film „Antonia: portret kobiety” o pierwszej kobiecie dyrygentce Antonii Brico.

Organizatorzy zastrzegają sobie prawo do odwołania lub zmiany poszczególnych punktów programu.