Informacje różne z Lublina i regionu

 

-

 

Wydarzenia w DDK "Węglin"
Dzielnicowy Dom Kultury „Węglin”
ul. Judyma 2a, Lublin


 * 8 lutego 2018, godz. 18.00 – pokaz filmu „Listonosz zawsze dzwoni dwa razy” w ramach cyklu „Akademia Zapomnianych Arcydzieł Filmowych – kolory Noir”, wstęp wolny.


Listonosz zawsze dzwoni dwa razy (The PostmanAlways Rings Twice, USA 1946) 113 min.
Obsada: Lana Turner, John Garfield, Cecil Kellaway, Hume Cronyn, Leon Ames.
Scenariusz: Harry Ruskin i Niven Busch wg powieści Jamesa M. Caina
Reżyseria: TayGarnett
Odmiana noir: femmefatale
Motywy noir: zdrada, obsesja, pożądanie, żądza.

Seanse lutowe przyniosą nam dwie adaptacje powieści tego samego autora. Cora Smith (Lana Turner) jest atrakcyjną kobietą, znudzoną kilkuletnim małżeństwem ze starszym mężczyzną, Nickiem (Cecil Kellaway). Różnica wieku i poglądów psuje ich relację. Nawiązuje więc romans z zatrudnionym przez męża trampem i niebieskim ptakiem, Frankiem (John Garfield). Ponieważ ich zmysłowa relacja przesłania im racjonalną ocenę własnej sytuacji, postanawiają zamordować zdradzanego męża. Opublikowana w 1934 roku powieść Jamesa M. Caina miała szczęście do kamery. Co więcej, początkowo zainteresowała się nią Europa i pierwsza adaptacja powstała we Francji Ostatni zakręt (Le derniertournant, 1939), a następnie, w trakcie wojny, we Włoszech Opętanie (Ossessione, 1943) w reżyserii przyszłej legendy neorealistycznego kina Luchino Viscontiego. Dopiero trzecia adaptacja, którą będziemy oglądać, znalazła swoje miejsce w amerykańskim nurcie noir lat 40. Co ciekawe, próba odrodzenia konwencji w kolorowym remake’u podjęta została w czwartej wersji książki pod tym samym amerykańskim tytułem The PostmanAlways Rings Twice z 1981 roku w reż. Boba Rafelsona. Było to ciekawe połączenie tzw. neo-noir elementami kina psychologicznego i… erotyku. Atutami były ówczesne gwiazdy Jack Nicholson i Jessica – ale film okazał się wtórny wobec naszego pierwowzoru. Listonosz dzwoni zawsze dwa razy z 1946 jest z pewnością szczytowym osiągnięciem TayaGarnetta. Mistrzowsko zrealizowana opowieść o dialektycznym połączeniu miłości i zbrodni, o próbie zbrodni doskonałej i o konieczności zapłaty za zbrodnię. Cora Smith i Frank Chambers to młodzi ludzie, którzy nie rozumieją mechanizmu fatum, gdy igra się ze swym losem. TayGarnett, w zgodzie z konwencją, przekonuje odbiorcę, że: po pierwsze – zło potencjalnie tkwi w każdym człowieku i w dogodnych warunkach prędzej czy później się ujawni, po drugie – nie istnieje zbrodnia bez kary.

AKADEMIA ZAPOMNIANYCH ARCYDZIEŁ FILMOWYCH – KOLORY „NOIR”
Powstanie sugestywnej odmiany kina sensacyjno/gangsterskiego zwanej Noir (po polsku po prostu „czarnego kina”) była ściśle uwikłana w narastający klimat fatalizmu i chwiejności, jaka zapanowała w USA i na świecie w trakcie i po II wojnie światowej. Poza czynnikami historycznymi - ważne były też procesy modernizacyjne wpływające na ówczesną ludzką kondycję i obyczajowość. Poczucie kryzysu tożsamości powiązane było z dynamiczną industrializacją oraz pojawieniem się społeczeństwa masowego i konsumpcyjnego. Osobnym czynnikiem były impulsy emancypacyjne w sferze płci i społecznego gender. Postać kobiety fatalnej, niszczącej mężczyzn była w filmach symptomem reakcji na te zjawiska: nasilającego się mizoginizmu.

Estetycznie wizualna warstwa Noir wiele zawdzięcza europejskiej kinematografii, szczególnie ekspresjonizmowi niemieckiemu, który został przyswojony przez Hollywood dzięki emigrantom z Europy (m.in. takim twórcom jak Fritz Lang, Billy Wilder, Robert Siodmak, Otto Preminger, William Wyler). Z kolei komplikacje psychologicznego działania i motywacji bohaterów czarnego kina, ich niejednoznaczność etyczna inspirowane były popularnością teorii psychoanalitycznych Zygmunta Freuda i jego uczniów.

Stylistyka Noir to powtarzalny rytuał stałych sygnaturalnych znaków i symboli. Czarny film rozgrywa się zazwyczaj w mieście; do jego stałej ikonografii należy np. widok nocnej asfaltowej ulicy, mokrej po deszczu. Mroczny i niepokojący nastrój uzyskiwany jest przy pomocy ekspresyjnych środków: wyrazistych cieni, mocnych kontrastów, dominacji linii ukośnych i wertykalnych nad horyzontalnymi, nisko lub wysoko umieszczonych świateł kluczowych, agresywnego montażu i dezorientacji widza za sprawą unikania panoramicznych planów pełnych.

Postacie w filmie Noir często nie są wyodrębnione z tła, wtapiają się w nie, często ich wzajemny dystans podkreślany jest poprzez oddzielanie ich od siebie różnymi elementami kadru (drzwiami, oknami). Filmy operują chętnie zaburzoną, skomplikowaną nielinearną chronologią oraz posługują się często werbalnym komentarzem i narracją spoza kadru.

Najbardziej wpływowym aktorem czarnych filmów był Humphrey Bogart, który wykształcił charakterystyczny typ męskiego bohatera – prywatnego detektywa lub przestępcy. Wraz ze swoją żoną – LaurenBacall stworzyli schemat i typ najpopularniejszej ówcześnie ekranowej pary. Popularnymi duetami aktorskimi Noir byli również Adrian Ladd i Veronica Lake. Ikoną kobiecości filmu Noir stała się także Rita Hayworth. JaneGreer stała się prototypem ról kobiet fatalnych. Pośród innych znaczących aktorów kina czarnego warto wymienić Jamesa Cagneya, Richarda Conte, Richarda Widmarka, Burta Lancastera czy Robert Mitchum.

Termin Film Noir narodził się wtórnie na gruncie refleksji francuskiego filmoznawstwa. Po raz pierwszy w 1946 użył go krytyk Nino Frank, a spopularyzowali go w swej książce francuscy krytycy Raymond Borde i ÉtienneChaumeton. Kino Noir do dnia dzisiejszego fascynuje i inspiruje nowoczesną i ponowoczesną kulturę popularną i wysoką. Po latach filmy tej odmiany żyją swoim drugim życiem jako swoiste obiekty kultu w obrębie popkultury i ujawniają swoje nieoczywiste, ukryte głębinowe wymiary.
Cykl realizowany jest przy współpracy z Zakładem Lingwistyki Stosowanej.



 * 10 lutego 2018, godz. 10.30 – „Cyrkowa olimpiada zimowa” warsztaty w ramach cyklu „Dziecinada – mały cyrk”, zapisy – Ten adres pocztowy jest chroniony przed spamowaniem. Aby go zobaczyć, konieczne jest włączenie w przeglądarce obsługi JavaScript.

Koszt udziału – 15 zł od Dziecka. Rodzic – wstęp wolny. Ilość miejsc ograniczona.
zapisy Ten adres pocztowy jest chroniony przed spamowaniem. Aby go zobaczyć, konieczne jest włączenie w przeglądarce obsługi JavaScript.
Prowadzenie: Marcin Borkowski i Katarzyna Kurowska
Koordynacja – Monika Kalinowska

Czas trwania – 1,5 godz.
Korzystając z uroków mroźnej pory roku przeniesiemy się w klimat sportów zimowych. Nałożymy narty i ruszymy po dawkę zdrowego ruchu. Odkryjemy nowe triki na maczugach i obręczach. Po drodze ulepimy bałwana i wspólnie miło spędzimy czas.
Marcin Borkowski – artysta cyrkowy, animator czasu wolnego, pasjonat sztuki Nowego Cyrku. Zdobywca trzeciego miejsca podczas II Ogólnopolskiego Konkursu Etiud Nowocyrkowych „Cyrkulacje”, laureat głównej nagrody konkursu dla lubelskich studentów Open Stage 2013.  Artysta, m.in. na Międzynarodowych Targach EXPO 2015 w Mediolanie, XVII Ogólnopolskich Spotkaniach Cyrkowych w Brodnicy, V Festiwalu Sztuk Ulicznych „Na Bruku” w Zamościu. Od 2010 roku współpracuje z Fundacją Sztukmistrze jako artysta i instruktor żonglerki.

Katarzyna Kurowska – animator kultury, swoje umiejętności zdobywała podczas wielu projektów i szkoleń organizowanych przez PSPiA KLANZA. Doskonaliła się pod okiem specjalistów podczas projektów realizowanych w Niemczech i w Polsce, których celem było dokładne poznanie metody Pedagogiki Cyrku. Obecnie prowadzi na stałe ponad 25 grup dziecięcych w lubelskich przedszkolach i szkołach. Jest członkiem stowarzyszenia Heureka Generator i prowadzi warsztaty podczas projektów międzynarodowych, dzieląc się swoją pasją.

O cyklu:
Dziecinada – mały cyrk to kolejna odsłona cyklu edukacyjnego Dziecinada. Tym razem treści są skierowane do dzieci w wieku 3-5 lat i ich rodziców. Spotkania rozpoczną ciekawe i dynamiczne gry, które rozgrzeją uczestników oraz na przykład wzmocnią ich orientację w przestrzeni. Kolejnym punktem każdego spotkania będzie interaktywny mini pokaz sprzętu, na którym będziemy później trenować. Zajęcia będą prowadzone  metodą Pedagogiki cyrku, stąd nauka wszystkich trików będzie podzielona na małe etapy.

Wydarzenia w ramach cyklu „Dziecinada – mały cyrk” odbywają się przy wsparciu Polskiego Stowarzyszenia Pedagogów i Animatorów KLANZA.



  * 10 lutego 2018, godz. 12.15 – „Czas na trening” w ramach projektu „Dzielnicowy Klub Żonglerski”, zapisy – Ten adres pocztowy jest chroniony przed spamowaniem. Aby go zobaczyć, konieczne jest włączenie w przeglądarce obsługi JavaScript. , koszt udziału – 5 zł.

  * 11 lutego 2018, godz. 16.00 – „Wieczne Czytanie / Szymborska”, spotkanie z Teresą Budzisz-Krzyżanowską, bilety – 5 zł.


czyta - Teresa Budzisz-Krzyżanowska
wprowadzenie - dr hab. Rafał Szczerbakiewicz
oprawa wizualna - Ludomir Franczak

Bilety / 10 zł - pełnopłatny / 5 zł - ulgowy (uczniowie, studenci, Seniorzy) / dostępne w godzinach otwarcia Kasy DDK "Węglin" lub na godzinę przed wydarzeniem

16. spotkanie w ramach cyklu „WieczneCzytanie” poświęcone będzie twórczości Wisławy Szymborskiej. Jej utwory usłyszymy w interpretacji Teresy Budzisz-Krzyżanowskiej.

Wisława Szymborska. Poetka, eseistka, laureatka Nagrody Nobla. Liczba jej tomików jest skromna, za to każdy utwór arcydziełem. Emanuje poczuciem humoru, indywidualizmem w spojrzeniu na świat. Człowiek w historii, świat niby zwykły, a jednak największa zagadka, paradoksy istnienia – to szczególnie zajmowało Szymborską. Nie lubiła rozmów o literaturze czy tajnikach poetyckiego warsztatu, wychodząc z założenia, że autor powinien się wypowiadać wyłącznie w swoich utworach. Pozwólmy jej dojść do głosu.

Pełne poetyckiego dystansu i ironii wiersze z ostatnich tomików Noblistki: „Chwila”, „Dwukropek”, „Tutaj” i „Wystarczy” przeczyta Teresa Budzisz-Krzyżanowska – aktorka teatralna, telewizyjna i filmowa. W 1964 roku ukończyła wydział aktorski Państwowej Wyższej Szkoły Teatralnej w Krakowie. Po uzyskaniu dyplomu pracowała w krakowskich teatrach: Rozmaitości, Teatrze Słowackiego i Narodowym Teatrze Starym, następnie występowała w warszawskim Teatrze Studio, a później w Teatrze Narodowym. Od 2006 roku jest aktorką Teatru Ateneum. Podczas swojej wieloletniej działalności artystyczno-kulturalnej otrzymała wiele odznaczeń, nagród i wyróżnień. Jest m.in. dwukrotną laureatką Nagrody im. Aleksandra Zelwerowicza – przyznawanej przez redakcję miesięcznika „Teatr”, którą otrzymała za sezon 1985/1986, za rolę Jenny w Operze za trzy grosze Bertolda Brechta w Teatrze Studio w Warszawie oraz za sezon 2006/2007, za rolę Jokasty w Królu Edypie Sofoklesa, graną gościnnie w Teatrze Ateneum w Warszawie. Laureatka Wielkiej Nagrody Festiwalu „Dwa Teatry” za wybitne osiągnięcia aktorskie w Teatrze Polskiego Radia i Teatrze Telewizji Polskiej. Uhonorowana Złotym Splendorem – Nagrodą Teatru Polskiego Radia.

WIECZNE CZYTANIE
Cykl spotkań „WieczneCzytanie” to propozycja dla tych, którzy literaturę czytają, ale i dla tych, którzy są do niej nieprzekonani. Dla jej koneserów i wrogów. Jej miłośników i tych, którzy pozostają na nią obojętni. Z przekonaniem, że teksty czytane głośno mogą pobudzać wyobraźnię, prowokować do refleksji i wywoływać uczucie, zapraszamy na ich wieczneczytanie. Te spotkania będą dedykowane i przygotowane dla autorów, których nie ma. Oby się od tego w grobie nie przewrócili. Dotychczas prezentowaliśmy:
 poezję Bolesława Leśmiana – Sandra Korzeniak,
 poezję Stanisława Młodożeńca – Przemysław Stippa,
 poezję Wisławy Szymborskiej – Irena Jun,
 poezję Tadeusza Różewicza – Maria Peszek,
 poezję Ks. Janusza Pasierba – Maja Komorowska,
 utwory Cypriana Kamila Norwida – Teresa Budzisz-Krzyżanowska,
 utwory Witkacego – Jan Peszek,
 teksty Antoniego Słonimskiego i Juliana Tuwima – Beata Fudalej,
 „Ballady” Adama Mickiewicza – Joanna Szczepkowska,
 poezję Józefa Czechowicza – Irena Jun (w roku Wielkiego Jubileuszu 700-lecia Miasta Lublin we współpracy z Oddziałem Literackim im. Józefa Czechowicza Muzeum Lubelskiego w Lublinie),
 teksty prozatorskie Józefa Czechowicza – Irena Jun (w roku Wielkiego Jubileuszu 700-lecia Miasta Lublin we współpracy z Oddziałem Literackim im. Józefa Czechowicza Muzeum Lubelskiego w Lublinie),
 teksty „Awangardzistów Lubelskich”: Konrad Bielski, Czesław Bobrowski, Wacław Gralewski, Stanisław Grędziński, Józef Łobodowski, Bronisław Ludwik Michalski, Władysław Podstawka – Jan Peszek (w roku Wielkiego Jubileuszu 700-lecia Miasta Lublin we współpracy z Oddziałem Literackim im. Józefa Czechowicza Muzeum Lubelskiego w Lublinie),
poemat „Transakcyja albo Opisanie życia jednej sieroty przez żałosne treny od tejże samej pisane roku 1685” Anny ze Stanisławskich Zbąskiej– Anna Seniuk (w roku Wielkiego Jubileuszu 700-lecia Miasta Lublin we współpracy z Oddziałem Literackim im. Józefa Czechowicza Muzeum Lubelskiego w Lublinie),
twórczość Kazimierza Grześkowiaka: Maja Kleszcz i Wojciech Krzak (w roku Wielkiego Jubileuszu 700-lecia Miasta Lublin we współpracy z Oddziałem Literackim im. Józefa Czechowicza Muzeum Lubelskiego w Lublinie).

Wszystkie spotkania, z wyjątkiem „Wieczne Czytanie / Norwid” oraz wieczoru z „Balladami” Adama Mickiewicza, były przygotowane specjalnie w ramach cyklu.

Pomysłodawcą i kuratorem cyklu jest Mateusz Nowak. Konsultacje literackie oraz wprowadzenie: dr Jarosław Cymerman / dr hab. Rafał Szczerbakiewicz, Oprawa wizualna spotkań – Ludomir Franczak. Tytuł cyklu – Sylwia Wójcik.



 * 17 lutego 2018, godz. 10.30 – warsztaty „Bom dia Brasil” w ramach cyklu „Rodzinne Poranki Muzyczne”, zapisy – Ten adres pocztowy jest chroniony przed spamowaniem. Aby go zobaczyć, konieczne jest włączenie w przeglądarce obsługi JavaScript.


Zapraszamy serdecznie Dzieci i Rodziców na kolejne spotkanie z cyklu Rodzinne Poranki Muzyczne. Tym razem pojedziemy w podróż na brazylijskie plaże, żeby ogrzać się rytmem samby. Poznamy instrumenty sambowe (surda, agogo, caixa, cuica i wiele innych). Dowiemy się skąd się wzięła capoeira i posłuchamy kołyszącej bossa novy. Do zobaczenia!

Koszt udziału – 10 zł od Dziecka. Rodzic – wstęp wolny. Ilość miejsc ograniczona.
zapisy Ten adres pocztowy jest chroniony przed spamowaniem. Aby go zobaczyć, konieczne jest włączenie w przeglądarce obsługi JavaScript.
Prowadzenie: Sylwia Wójcik
Koordynacja – Monika Kalinowska

Czas trwania – 1,5 godz.

Rodzinne Poranki Muzyczne to cykliczne zajęcia muzyczne dla Dzieci w wieku 3-5 lat i Rodziców. Co miesiąc będziemy bawić się w poranne muzykowanie, które każdego nastroi pozytywnie na cały dzień. Zajmiemy się rytmem i melodią. Oddamy się twórczym eksperymentom muzycznym i nie zawahamy się stworzyć autorskich piosenek.  Podczas każdego ze spotkań dzieci będą poznawać nowy instrument muzyczny, od perkusji, przez gitarę po harfę. Rodzice wezmą czynny udział w zajęciach. Warsztaty prowadzi Sylwia Wójcik.


 * 17 lutego 2018, godz. 12.15 – „Czas na trening” w ramach projektu „Dzielnicowy Klub Żonglerski”, zapisy – Ten adres pocztowy jest chroniony przed spamowaniem. Aby go zobaczyć, konieczne jest włączenie w przeglądarce obsługi JavaScript. , koszt udziału – 5 zł.


13 i 20 styczeń 2018
10 i 17 luty 2018
10 i 24 marzec 2018
7 i 21 kwiecień 2018
12 i 19 maj 2018
2 czerwiec 2018
w godzinach 12.15-13.45

Niby tylko cztery spotkania DKŻ, a tyle się wydarzyło! Wystartowaliśmy we wrześniu, poznając się podczas wolnego treningu. Kolejne warsztaty z zaproszonymi gośćmi wprowadziły nas do świata Sztukmistrzów i pokazały, że żonglowanie rozwija, uczy, cieszy. Klub Żonglerski to przestrzeń, w której każdy może uczyć innych, zdając sobie z tego sprawę lub nawet o tym nie wiedząc. Wspólny trening i ćwiczenie konkretnych umiejętności to piękna metafora, która uczy nas jak utrzymać życiowy balans i zdrowe proporcje pomiędzy pracą, hobby i odpoczynkiem.

Zaproszeni goście inspirowali nas i pokazali, że najważniejsza jest dobra zabawa, a trening z pasją może zaprowadzić na scenę! Kolejne spotkania Dzielnicowego Klubu Żonglerskiego to czas treningu! Do zobaczenia!

Projekt Dzielnicowy Klub Żonglerski realizowany jest przy współpracy z Polskim Stowarzyszeniem Pedagogów i Animatorów KLANZA oraz objęty patronatem Carnavalu Sztukmistrzów.

Koordynacja i pomysł – Monika Kalinowska
koszt uczestnictwa - 5 zł od osoby
zapisy/kontakt – Ten adres pocztowy jest chroniony przed spamowaniem. Aby go zobaczyć, konieczne jest włączenie w przeglądarce obsługi JavaScript. / 81 466 59 16


 * 18 utego 2018, godz. 16.00 – spotkanie „Spis Treści / Gabriela Muskała”, bilety – 5 zł.

Gościem 26. spotkania w ramach cyklu „Spis Treści” będzie Gabriela Muskała.

 

Gabriela Muskała –polska aktorka telewizyjna, teatralna i filmowa, dramatopisarka, reżyserka. Absolwentka łódzkiej Państwowej Wyższej Szkoły Filmowej i Telewizyjnej (1994). Występowała w Teatrze Powszechnym w Łodzi oraz w stołecznych: Teatrze Kwadrat, Teatrze Dramatycznym i Teatrze Narodowym. Związana jest z łódzkim Teatrem im. S. Jaracza.Jest laureatką, m.in. I nagrody na Przeglądzie Piosenki Aktorskiej we Wrocławiu, „Złotych Masek” – nagrody łódzkich dziennikarzy oraz nagrody dla najlepszej aktorki na 11. Międzynarodowym Festiwalu Sztuk Przyjemnych i Nieprzyjemnych w Łodzi.
Wraz z siostrą, Moniką Muskałą, tłumaczką literatury niemieckojęzycznej, tworzą autorski duet „AmanitaMuskaria”, którego monodram „Podróż do Buenos Aires”był pokazywany i nagradzany na festiwalach w kraju i za granicą. Zagrała główne role w filmach „Królowa aniołów”, „Aria diva”, „Podróż”, „Krzysztof”, a także w nagrodzonym na Festiwalu w Wenecji  francuskojęzycznym filmie „Cała zima bez ognia” w reżyserii Grzegorza Zglińskiego. Za rolę w ich kolejnym wspólnym filmie pt. „Wymyk” otrzymała nagrodę dla najlepszej aktorki w roli drugoplanowej na Festiwalu Filmów Fabularnych w Gdyni (2011). Rok później została nagrodzona za najlepszą główną rolę kobiecą na koszalińskim Festiwalu Młodzi i Film za film Anny Wieczur-Bluszcz „Być jak Kazimierz Deyna”. Popularność przyniosły jej role w serialach „Londyńczycy” (nominowana do nagrody „OutstandingActress” na  Festiwalu TV Fest  w Monte Carlo), „Głęboka woda”,  „Paradoks” i „Wszystko przed nami”.

 

Cykl „Spis Treści” to zaproszenie do wspólnego słuchania i rozmawiania o literaturze. Zapraszani Goście opowiadają i prezentują swój literacki „spis treści”. Utwory im bliskie, ważne dla ich osobistej i artystycznej biografii. Stałym elementem spotkań jest również opowieść o literaturze i jej wpływie na życie zaproszonego gościa. Do tej pory swoimi literackimi „spisami treści” dzielili się:  Marcin Bosak, Stanisław Brudny, Ewa Konstancja Bułhak, Bogusław Byrski, Stanisława Celińska, Katarzyna Figura, Beata Fudalej, Agnieszka Glińska, Katarzyna Groniec, Małgorzata Hajewska-Krzysztofik, Jadwiga Jankowska-Cieślak, Irena Jun, Maja Komorowska, Sandra Korzeniak, Dorota Landowska, Jan Peszek, Maria Peszek, Jarosław Zoń, Urszula Pietrzak, Mirella Rogoza-Biel, Dorota Segda, Anna Seniuk, Natalia Sikora, Ewa Skibińska, Grażyna Szapołowska, Joanna Szczepkowska, Wioletta Tomica i Jarosław Zoń. Pomysłodawcą i kuratorem cyklu jest Mateusz Nowak.

 

Wstęp – 5 zł
Bilety do nabycia w godzinach otwarcia Kasy DDK „Węglin” oraz na godzinę przed wydarzeniem.



 * 22 lutego 2018, godz. 18.00 – pokaz filmu „Mildred Pierce” w ramach cyklu „Akademia Zapomnianych Arcydzieł Filmowych – kolory Noir”, wstęp wolny.
 
Mildred Pierce  (USA 1945) 112 min.
Obsada: Joan Crawford, Zachary Scott, Jack Carson, Eve Arden, Ann Blyth, Bruce Bennett Moroni Olsen, Jo Ann Marlowe
Scenariusz: RanaldMacDougall wg powieści Jamesa M. Caina
Reżyseria: Michael Curtiz
Odmiana noir: psychologiczny
Motywy noir: zdrada, obsesja, żądza

Doskonały klasyk konwencji noir z 1945 roku w reżyserii samego Michaela Curtiza (autora Casablanki), będący adaptacją powieści pod tym samym tytułem z 1941 roku, autorstwa Jamesa M. Caina, ulubieńca filmowego gatunku. Film w swej powierzchownej warstwie opowiada o trudnych relacjach łączących matkę i córkę. Dojrzałe małżeństwo Mildred Pierce i jej męża Berta rozpada się. Chcąc zarobić na utrzymanie siebie oraz dwóch córek, Mildred pracuje jako kelnerka. Dzięki imponującej energii oraz inteligencji kobieta szybko zostaje właścicielką sieci popularnych restauracji. Jednak w życiu prywatnym ciągle pozostaje nieszczęśliwa. A przed nią jeszcze wiele tragicznych i przełomowych momentów. Tytułową rolę w filmie zagrała rewelacyjna Joan Crawford, legenda ról egzystencjalno-psychologicznych klasycznego kina. Była to jej pierwsza rola w filmie wytwórni Warner Bros. po opuszczeniu konkurencyjnego MGM. Za rolę w tym filmie Crawford otrzymała Oscara dla najlepszej aktorki pierwszoplanowej. Jeśli obecnie zachwycamy się Kate Winslet za jej serialową kreację w adaptacji tej samej powieści – to musimy pamiętać, że bez zapisanej w tradycji, wyjątkowej osobowości filmowej Crawford nie byłoby dzisiejszych ról wyemancypowanych kobiet. Takie aktorki, jak Davis czy Crawford pozostają niedoścignionymi wzorami bogatych kobiecych ekranowych portretów. W 1996 roku obraz został uznany za „kulturowo, historycznie lub estetycznie znaczący” i wpisany na listę filmów budujących dziedzictwo kulturalne USA (National Film Registry), przechowywanych w Bibliotece Kongresu Stanów Zjednoczonych.

Kurator cyklu – dr hab Rafał Szczerbakiewicz

AKADEMIA ZAPOMNIANYCH ARCYDZIEŁ FILMOWYCH – KOLORY „NOIR”
Powstanie sugestywnej odmiany kina sensacyjno/gangsterskiego zwanej Noir (po polsku po prostu „czarnego kina”) była ściśle uwikłana w narastający klimat fatalizmu i chwiejności, jaka zapanowała w USA i na świecie w trakcie i po II wojnie światowej. Poza czynnikami historycznymi – ważne były też procesy modernizacyjne wpływające na ówczesną ludzką kondycję i obyczajowość. Poczucie kryzysu tożsamości powiązane było z dynamiczną industrializacją oraz pojawieniem się społeczeństwa masowego i konsumpcyjnego. Osobnym czynnikiem były impulsy emancypacyjne w sferze płci i społecznego gender. Postać kobiety fatalnej, niszczącej mężczyzn była w filmach symptomem reakcji na te zjawiska: nasilającego się mizoginizmu.
Estetycznie wizualna warstwa Noir wiele zawdzięcza europejskiej kinematografii, szczególnie ekspresjonizmowi niemieckiemu, który został przyswojony przez Hollywood dzięki emigrantom z Europy (m.in. takim twórcom jak Fritz Lang, Billy Wilder, Robert Siodmak, Otto Preminger, William Wyler). Z kolei komplikacje psychologicznego działania i motywacji bohaterów czarnego kina, ich niejednoznaczność etyczna inspirowane były popularnością teorii psychoanalitycznych Zygmunta Freuda i jego uczniów.
Stylistyka Noir to powtarzalny rytuał stałych sygnaturalnych znaków i symboli. Czarny film rozgrywa się zazwyczaj w mieście; do jego stałej ikonografii należy np. widok nocnej asfaltowej ulicy, mokrej po deszczu. Mroczny i niepokojący nastrój uzyskiwany jest przy pomocy ekspresyjnych środków: wyrazistych cieni, mocnych kontrastów, dominacji linii ukośnych i wertykalnych nad horyzontalnymi, nisko lub wysoko umieszczonych świateł kluczowych, agresywnego montażu i dezorientacji widza za sprawą unikania panoramicznych planów pełnych.

Postacie w filmie Noir często nie są wyodrębnione z tła, wtapiają się w nie, często ich wzajemny dystans podkreślany jest poprzez oddzielanie ich od siebie różnymi elementami kadru (drzwiami, oknami). Filmy operują chętnie zaburzoną, skomplikowaną nielinearną chronologią oraz posługują się często werbalnym komentarzem i narracją spoza kadru.
Najbardziej wpływowym aktorem czarnych filmów był Humphrey Bogart, który wykształcił charakterystyczny typ męskiego bohatera – prywatnego detektywa lub przestępcy. Wraz ze swoją żoną – LaurenBacall stworzyli schemat i typ najpopularniejszej ówcześnie ekranowej pary. Popularnymi duetami aktorskimi Noir byli również Adrian Ladd i Veronica Lake. Ikoną kobiecości filmu Noir stała się także Rita Hayworth. JaneGreer stała się prototypem ról kobiet fatalnych. Pośród innych znaczących aktorów kina czarnego warto wymienić Jamesa Cagneya, Richarda Conte, Richarda Widmarka, Burta Lancastera czy Robert Mitchum.
Termin Film Noir narodził się wtórnie na gruncie refleksji francuskiego filmoznawstwa. Po raz pierwszy w 1946 użył go krytyk Nino Frank, a spopularyzowali go w swej książce francuscy krytycy Raymond Borde i ÉtienneChaumeton. Kino Noir do dnia dzisiejszego fascynuje i inspiruje nowoczesną i ponowoczesną kulturę popularną i wysoką. Po latach filmy tej odmiany żyją swoim drugim życiem jako swoiste obiekty kultu w obrębie popkultury i ujawniają swoje nieoczywiste, ukryte głębinowe wymiary.
Cykl realizowany jest przy współpracy z Zakładem Lingwistyki Stosowanej.


 * 24 utego 2018, godz. 10.00 - Wszystko gra, z cyklu „My mamy – trzecie oblicze”

Czy po to, żeby wykorzystywać muzykę podczas zabaw ze swoim dzieckiem, musisz być uzdolniona muzycznie? – Ależ skąd! Czy wspólne muzykowanie może wpływać pozytywnie na rozwój Twojego dziecka, będąc jednocześnie frajdą dla całej rodziny? – Jak najbardziej!

Jeśli chcesz poznać proste i ciekawe aktywności muzyczne, które będziesz mogła potem wykorzystywać w czasie zabaw z dzieckiem – zapraszamy na zajęcia.

Będziemy grać, śpiewać i tańczyć. Każdy będzie miał możliwość wypróbowania wielu instrumentów, tych popularnych i tych mniej znanych – stukających, grzechoczących oraz takich, które do złudzenia przypominają odgłosy natury. Sprawdzimy, w jaki sposób proste zabawy muzyczne mogą wspierać różne sfery rozwoju dziecka, takie jak koncentracja uwagi, pamięć, koordynacja wzrokowo-słuchowo-ruchowa czy sprawność manualna.

Koszt udziału – 5 zł
Koordynacja – Paula Krać
Zapisy –  Ten adres pocztowy jest chroniony przed spamowaniem. Aby go zobaczyć, konieczne jest włączenie w przeglądarce obsługi JavaScript.

Anita Łucjan-Kowalska–muzykoterapeutka, psycholog i anglistka. Przez kilka ostatnich lat prowadziła zajęcia artystyczne z elementami arteterapii dla dzieci ze szkół podstawowych. Obecnie w pracy zawodowej koncentruje się głównie na muzykoterapii, a jej podopieczni, to osoby niepełnosprawne w różnym wieku. Uwielbia pracować z ludźmi, śpiewać, tańczyć, bawić się muzyką… i do tego samego zachęca uczestników swoich zajęć.

O Cyklu:
Czy są takie tematy, które chciałybyście zgłębić? Rzeczy, które chciałybyście własnoręcznie zrobić, ale nie macie na to czasu? Ja mam cała listę!
„My Mamy – Trzecie Oblicze” to kolejna odsłona cyklu spotkań dla Mam. Tym razem opiekę nad warsztatami powierzono mi – czyli Mamie! Traktuję to jako symboliczne zaproszenie Nas wszystkich do współtworzenia tych spotkań. Chcę, by były one odpowiedzią na Nasze potrzeby –  wyjścia z domu, spotkania z innymi Mamami, zrobienia czegoś twórczego i przede wszystkim zgłębienia wiedzy na nurtujące nas tematy. Na spotkaniach możemy zrobić wszystko to, na co w domu nie mamy czasu ani warunków. Warsztaty manualne będą przeplatać się z warsztatami wiedzy o rodzicielstwie i rozwoju osobistego. Mamo, jeśli potrzebujesz złapać oddech i zaczerpnąć inspiracji – zapraszamy!